2005/Sep/13

003

เพลง : อยากให้เธอเป็นเขา
(ตอง)

ภาพเขายังชัดชัดเจนในใจ ภาพนั้นที่เธอไม่เคยจะรู้
ก็เพราะฉันซ่อนมัน ทั้งที่ข้างกายฉันมีเธออยู่ ผิดก็รู้แล้วยังทำ

แอบคิดถึงเขาตอนเธอจูงมือ แอบคิดเชื่อเขาว่าตรงข้ามใจ
ก็รู้ไม่ดีเลย ฉันขอโทษขอโทษในใจ อภัยฉันนะเธอ

แปลกที่เธอรักเรากลับไม่รัก คนที่เรารักก็กลับไม่รักเรา

อยากให้เธอเป็นเขา ผู้เดียวของความรู้สึก
แค่นึกก็บาปแทบรับตัวเองไม่ได้
อยากให้เธอเป็นเขา สุขในความเศร้าจะคิดทำไม
หยุดทีๆ ได้ไหม อย่าเป็นแบบนี้เลย

อย่าให้คนดีคนที่รักเรา ถูกเขาทำร้ายโดยที่ไม่รู้
สิ่งที่ได้ทำไป เขาไม่ดีเราก็เห็นอยู่ อยู่ที่ตัวเอง

แปลกที่เธอรักเรากลับไม่รัก คนที่เรารักก็กลับไม่รักเรา
อยากให้เธอเป็นเขา ผู้เดียวของความรู้สึก
แค่นึกก็บาปแทบรับตัวเองไม่ได้
อยากให้เธอเป็นเขา สุขในความเศร้าจะคิดทำไม
หยุดทีๆ ได้ไหม อย่าเป็นแบบนี้เลย

แค่นึกก็บาปแทบรับตัวเองไม่ได้
อยากให้เธอเป็นเขา สุขในความเศร้าจะคิดทำไม
หยุดทีๆ ได้ไหม อย่าเป็นแบบนี้เลย

@-------------------------------@

เคยไหมที่แอบหวนคิดถึงคนอีกคนหนึ่ง
ที่ไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้...
และคงไม่มีวันได้ยืนตรงนี้..


มันก็เป็นเพียงความรู้สึกวูบไหล
ก็เท่านั้นเอง...
ไม่ได้มีผลอะไรกับปัจจุบัน
หรืออนาคตว่าไหม..


คิดถึงได้..ไม่แปลก
ตำรวจไม่จับ..
แต่อย่าหวังว่า ใครจะมาเหมือนใคร
หรือจะให้ใครเหมือนกันได้..


" อยากเห็นทุกคนมีความรักที่สวยงามตลอดไปค่ะ "

เขียนโดย ด อ ก ไ ม้ ริ ม ท า ง . .


edit @ 2005/09/13 13:48:35
edit @ 2005/09/14 12:44:05

2005/Sep/12

002

ชื่อเพลง :: ตามหาคนตามใจ
ศิลปิน :: โฟร์ - มด
อัลบั้ม :: โฟร์ - มด


.:: เนื้อเพลง ::.


ไม่ต้องมาใกล้ไป แต่ต้องไม่เหินห่าง
ถ้าฉันอ้างว้าง อยู่ไหนต้องรีบมา
มีไรต้องพูดกัน แต่ต้องฟังฉันมากกว่า
แค่นี้ไง

*
พยายามตามหาบางคน ตามหาคนตามใจ
สุดท้าย.. ก็พบเธอ

**
ไม่รู้ว่าเธอนั้นจะใช่คนนั้นไหม
ไม่รู้ชอบคนที่เอาแต่ใจไหมเธอ
ถ้าฉันไม่ฟังแล้วยังจะรักฉันเหรอ
อย่างงี้ต้องลองดูสักครั้ง
(ฉันยอมให้เธอช่วยตามใจ)


ถ้าแอบไปจ้องใคร เธอก็ไม่ต้องแคร์
ไม่ชอบผูกมัด แต่เธอห้ามมองใคร
เป็นคนไม่ชอบจำ ชอบทำเรื่องเล็กให้ใหญ่
แค่เนี๊ยะเอง..


ถ้าฉันไม่ยอม แล้วเธอจะยอมฉันไหม
ถ้าฉันไม่ไป แล้วเธอจะมาไหมเธอ
สมมุติฉันนอน รอเธอจะรอฉันเหรอ
อย่างงี้ต้องลองดูสักครั้ง
ฉันยอมให้เธอช่วยตามใจ...

****----------------*******


ได้ยินเพลงนี้ก็ชอบเลยค่ะ
น่ารักเนอะว่าไหม..."..อยากมีคนตามใจ..."
สำหรับฉัน..ในชีวิตที่ผ่านมา..หาใครสักคนที่จะตามใจ
ยากเหลือเกิน.


อาจจะเป็นเพราะฉันตามใจตัวเองมากกว่า
จะมารอให้ใครสักคนมาตามใจละมัง..
ความเคยชินที่ต้องหาอะไรต่อมิอะไรเองเสมอเสมอ
จนบางครั้งคิดว่า อยู่คนเดียวก็ได้ไม่ต้องมีใครหรอก
แต่มันก็เหงาได้จับใจดีจัง..


ฉันว่าคนหลายคนที่กำลังมองหาใครสักคน
ที่จะมาคอยเอาใจใส่เรา คอยตามใจเราในทุกเรื่องราว
และฉันว่าคงมีหลายคนที่พบเจอคนคนนั้นแล้ว
ฉันว่าการค้นพบ เป็นสิ่งที่ไม่ยากหรอกค่ะ
แต่การรักษาไว้สิ ยากยิ่งกว่า..
ทางที่ดี พยายามเดินสายกลางเข้าไว้
อย่าร้องขอมากเกินไป
และอย่าตามใจจนเกินไป..
อะไรที่มากเกิน มักจะเป็นดาบสองคมเสมอ
ความรัก็เช่นกัน..รักษาระดับไว้ในระดับที่พอดี
ความรักก็อุ่นอุ่น สบายสบาย
อย่าให้ร้อนเกิน หรือหนาวเกิน..
เพราะความรัก มักจะไม่อดทนเหมือนคนนะค่ะ..


หากใครพบเจอใครคนนั้นแล้ว
ฝากดูแลเขาดีดีนะค่ะ..ดูแลด้วยความใส่ใจและเข้าใจให้มาก

และ..หากใครที่ยังไม่พบไม่เจอ..
ก็ขอให้พบได้เจอไวไวนะค่ะ
แล้วอย่าลืมรักษาเขาไว้ให้ดีดีนะค่ะ

" อยากเห็นทุกคนมีความรักที่สวยงามตลอดไปค่ะ "

เขียนโดย ด อ ก ไ ม้ ริ ม ท า ง . .


edit @ 2005/09/13 13:36:59

2005/Sep/09

001

สวัสดีค่ะ exteen
ฉันเป็นคนหนึ่งที่วิ่งเล่นใน exteen มาได้สักพัก..
จนกระทั่งถึงวันนี้...
ตั้งใจจะเขียนไดอารีที่นี่อย่าจริง ๆ จัง ๆ เสียที
มั่วแต่ลอยไปลอยมา..

คงต้องบอกว่าขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะค่ะ
หากเขียนอะไรตรงไปตรงมามากหรือว่าปากเสียมาก
แน่ะนำกันได้นะค่ะ..ฉันเป็นคนปากเสียแบบนี้ละค่ะ

ที่นี่จะเป็นบ้านหลังที่สองสำหรับฉัน..
ฉันเหมือนคนที่กำลังวิ่งไปวิ่งมาหาบ้านสักหลัง
ที่จะทำให้ฉันรู้สึกได้ว่า ..นี่ละบ้าน ที่เหนื่อยก็มาพัก
โมโหใครก็มานั่งสงบสติอารมณ์
บ้านที่ไม่ว่าเราจะบ้าจากที่ไหนมา..พอเดินเข้าบ้าน
ก็หายบ้า..ยิ้มร่าได้อย่างมีความสุข

บ้าน..คำนี้เป็นคำที่ทำให้คนเรารู้สึกอบอุ่น
หายเหนื่อย เมื่อได้กลับมาถึงบ้าน..
บางครั้งฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า บ้าน..
สำหรับฉันนั้น อยู่ที่ไหน..เหมือนคนลอยลอย
ที่ไม่รู้จะเจอบ้านของตัวเองเมื่อใด..
เหงาไหม เหงานะ เสียใจไหม..เสียใจ
แต่ฉันเลือกเดินทางนี้แล้วนี่..จะเป็นไงก็คงต้องเป็นกัน
ทางข้างหน้า ไม่ได้สวยงาม อย่างที่ฝันไว้
แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายเกินกว่าจะเดินต่อ..

ฉันอยากมีบ้านสักหลังที่เป็นของฉันเองแบบเต็ม ๆ
ไม่มีขาด ไม่มีเกิน..บ้านที่ฉันจะทำตัวใหญ่คับบ้าน
อยากจะเดินไหนทำอะไรได้อย่างสบายใจ
แต่ไม่รู้อีกนานแค่ไหน ฉันจะมีบ้านหลังนั้น

ฉันว่าบ้านเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตคนเรา
และเป็นจุดจบของชีวิตคนเราเหมือนกัน..

บ้านที่พร้อมไปด้วย พ่อ แม่ ลูก ชังเป็นบ้านที่อบอุ่นเหลือเกิน
ฉันเคยนั่งมอง พ่อจูงมือลูกแม่จูงมือลูก พากันเดินเล่น
ในสวนสาธรณะแห่งหนึ่ง..เชื่อไหม..ฉันอิฉจาเค้ามาก
ลึกๆ แอบร้องไห้เล็กๆ ..ทำไมนะ ช่วงชีวิตเล็กๆตอนนั้น
ฉันไม่ได้รับความรู้สึกแบบนี้นะ หรือว่าได้รับแต่ความจำฉันไม่ดี
เลยจำไม่ได้งั้นหรือ...

ไม่หรอก ฉันว่าฉันคงได้รับความอบอุ่นแบบนั้น
เพียงแต่ฉันหลงลืมไปชั่วคราวแค่นั้นเอง...
หรือว่าฉันฝันอยากจะมีครอบครัวที่อบอุ่นนะ..
บอกไม่ถูกเหมือนกัน..

บางครั้งแค่เห็นพ่อแม่ลูกเค้าอยู่พร้อมหน้า
ก็ดันน้ำตาไหล ตลกนะ..อ่อนไหวชะมัด
ฉันคงใกล้บ้าเสียกระมัง..

สักวันฉันจะต้องมีบ้านสักหลังที่เป็นของฉัน
แล้วฉันคงจะเลี้ยงน้องม๋าสักตัวเป็นเพื่อน..
บ้านที่ไม่มีเด็กๆ มาวิ่งเล่นคงเหงาเนอะ
แต่ก็ยังดีกว่า ทั้งชีวิตที่หาบ้านไม่เจอสักที่..
บ้าน...สักวันฉันจะมีบ้านเนอะ...

เขียนโดย ด อ ก ไ ม้ ริ ม ท า ง . .



edit @ 2005/09/12 14:15:27


ด อ ก ไ ม้ ริ ม ท า ง . .
View full profile